Nazywam się Sebastian Steranka. Urodziłem się jako drugie i z tego co wiem, ostatnie dziecko swoich rodziców. Wydarzyło się to w ubiegłym wieku. Dzieciństwo miałem szczęśliwe, pewnie dlatego do dzisiaj żałuję, że minęło tak szybko. W życiu dorosłym nie znalazłem, póki co, swojego miejsca na ziemi. Zrezygnowałem z bycia prawnikiem, zdobyłem za to wiele szczytów, głównie w Tatrach. Trochę podróżowałem, poznając ludzi różnych ras i kultur. Imałem się też różnych zajęć, ucząc się tak zwanego życia i zdobywając tak zwane doświadczenie. W wieku średnim poszedłem na studia dziennikarskie. Od zawsze lubię pisać, postanowiłem więc zdobyć dowód, że umiem to robić z dobrym skutkiem. Jestem autorem opowiadań, tekstów dziennikarskich, scenariuszy filmowych, bajki, a nawet kilku piosenek. Od dłuższego czasu pracuję nad książką, którą chciałbym skończyć w obecnym stuleciu. Ludzie często zarzucają mi małomówność i skrytość. Ja wiem, że to nie cechy, tylko świadomy wybór. Dawno temu do serca wziąłem sobie słowa Hemingwaya o tym, że mówić uczymy się przez dwa lata, a milczeć przez kolejnych pięćdziesiąt. Ja chciałem wyrobić się wcześniej i to się udało. Z pisaniem jest zgoła inaczej. Za słowa przelane na papier trzeba brać odpowiedzialność. Pomysł na stronę urodził się spontanicznie, w Bieszczadach, wśród przyjaciół. Pokażę na niej swoje prace. Jeżeli spotkają się z zainteresowaniem, dodam następne. Miłej lektury!